Afdruipen

We laten de plek properder achter dan we ze gevonden hebben. Zelfs de geiten vinden bijna geen restjes. Moeder en kind druipen snel weer af.

Het lijkt alsof ik hetzelfde moet doen. Gisteravond voelde ik barstende hoofdpijn opzetten. Premenstruele migraine, wist ik. Maar misselijker dan anders. Misschien werd alles nog eens versterkt door hoogteziekte waar ik - normaal gezien op hogere hoogtes - ook gevoelig aan ben. 

De combinatie kan mijn lijf blijkbaar niet echt aan. Mijn compagnie was gisteravond al erg geduldig en vol goede zorgen. Als ik ook nog eens pas voor ontbijt, duwen ze mij liefdevol maar beslist op de zetel van de auto. 'Wij doen al de rest wel.'

Jana breekt de tent af. Lukas trekt de deur dicht van het houten hutje dat we in de loop van de avond dan toch ook maar ingenomen hebben. Allerliefste rijdt extra zacht terug naar het dal. Op zeeniveau moet het snel weer beter gaan.

 

*** Ik ben nog altijd vol verwondering en bewondering dat jij dit soort plekken weet te vinden, Darling. En echt, ondanks mijn malaise was Đỉnh Quế meer dan oké. ***

       

Wakker worden in de wolken

En dan morgenvroeg foto's bij zonsopgang! Dachten wij...

Op de Vietnamese flank, waar de zon uit de bergen zou rijzen, niets dan wolken. Aan de andere kant, waar gisterenavond Laos nog lag, ook alleen maar wolken. 

In de mist is het zelfs moeilijk scherpe foto's trekken. Gelukkig zijn de kinderen ondertussen goed getraind. Ze hebben gisteravond gezien hoe de Vietnamezen het maximum uit de selfie-spot haalden. (Overal staan hier settings waarin je verondersteld wordt om foto's te nemen.) 

Planking, dat was blijkbaar the thing to do. We moeten nog wat meer oefenen, maar met de rood en geel vormen ze samen wel al heel mooi de Vietnamese vlag. Fotogewijs zit daar zeker nog veel meer toekomst in. 

 

Hallo Laos!

Op de foto hierboven, aan de ene kant van de straat, ziet U in de verte de bergen van Vietnam. 

Draai 180 graden en steek de straat over. Pas op voor de brommers die af en aan rijden met bevoorrading. Zonnebloempitten voor het aperitief. Platte kip tussen twee roosters, voor op het houtskoolvuur.

De bergen aan de andere kant zijn die van Laos.  

Wacht tot de zon nog een beetje verder zakt. Trek warme trui en lange broek aan. Hou fototoestel klaar. 

Ziet U nu wel? Prachtige plek.  

   

Op het dak van Vietnam

Neen, de hoogste berg van Vietnam is de Fansipan. Maar daar kun je niet kamperen. Dus rijden wij 100 kilometer! vier uren! over slingerwegen naar de bergketen van Centraal Vietnam.

Daar, op de vroegere Ho Chi Minh route, moet ergens een klein kampeerterrein zijn. Met zicht op Laos. Dat zelfgemaakte houten borden ons de weg wijzen, is alvast veelbelovend.

En daar is het dan. Op de berg van Đỉnh Quế, bijna 1400 meter hoog. Drie meter te kort, dus 1397 om precies te zijn. Een kampeerplek, één van de weinige in Vietnam. En wij dachten dat we ondertussen wel zouden weten wat te verwachten. 

Namelijk ...

Groepjes Vietnamezen die al veel te veel gedronken hebben en Hellowasyourneem! naar ons roepen. Een karaoke box of twee/drie, waarvan de muziek tegen elkaar opspeelt. Overal geparkeerde brommers, zo dicht mogelijk bij de tent. En houten hutjes voor wie geen eigen tent heeft. (De meesten.) Alle persoonlijke bagage in een kleine plastic zak, meer hebben ze niet nodig.

Wij daarentegen... 

Slaapzakken en matjes en mijn persoonlijk hoofdkussen. Een kookvuur, zakmes en sporks voor iedereen. Witte wijn voor Allerliefste en ook nog koude aardappelsalade in een bewaardoos. Tandenborstels, deo - douche uit een flesje - en proper ondergoed. Het boek van het moment, gitaar en ukelele.  

Vooral die extra warme truien waren goed ingeschat. 

Wat we niet verwacht hadden, was dat de camping - bijna letterlijk - op de baan zou liggen. De stenen tafeltjes staan onder het verkeersbord. Nog geen meter verder ligt het asfalt waarover brommers en kleine vrachtwagens rijden. 

Ik zoom even uit. 

En ja, ze heeft haar broer de olijven ontfutseld. 

Om maar te zeggen... Dit is kamperen in Vietnam. U moet de auto zo parkeren dat niemand op uw tent kan inrijden. En tegen veel afval en lawaai kunnen. 

Als U zich daar eenmaal overheen hebt gezet, rest er niets anders dan genieten van verder echt wel een prachtige plek.