zondag 12 juli 2020

En de baby's in hun zondagse draagdoek

Op zondag zakken de Hmong, Dao, Nhunhg en Tay af naar de markt in Bac Ha. Ze trekken daarvoor hun mooiste kleren aan. En de baby's zetten ze in de mooiste draagdoeken.








Het is zondag dus het regent

Van heinde en ver, of toch vanuit alle omliggende dorpen, komen ze naar Bac Ha. De Flower Hmong, de Zwarte en Rode Dao, de Nhunhg en de Tay. Vijf van de 53 etnische minderheden in Vietnam.

Normaal gezien ook toeristen. Westerlingen die nu door Corona het land niet binnen mogen en mensen uit Hanoi die vooral tijdens de herfst, het bloesemseizoen komen. Behalve lokale mensen is het momenteel dus erg rustig.

En het regent.

Net als vorige zomer, toen we de markten van Dong Van en Meo Vac bezochten. Op zondag hoort dat blijkbaar zo. Geeft niets, geen filter nodig. Regen geeft helderdere kleuren.

En af en toe, wanneer ik de foto's achter elkaar zet, een beeldverhaal.















Wat een plezier, als moeder merkt dat het niet echt helpt om de kap van vader over het hoofd van haar dochter te trekken. Lachend trapt vader de motor in gang. Inkopen gedaan, terug naar huis. Misschien wel tientallen kilometers verderop.

Daar zullen ze hun natte kleren te drogen hangen. Daarna, regen of niet, nog wat op het land werken. Zeker en vast ook de dieren voeren. Binnen een paar weken komen ze terug. Opnieuw inkopen doen.

In hun zondagse kleren.
                  

Uitwisselen

Zondag worden niet alleen geld en goederen uitgewisseld, ook nieuwtjes. Ik zou het geen roddelen durven noemen. De markt in Bac Ha speelt een belangrijke rol in het sociaal leven. Ook daarom komen mensen, jong en oud, van heinde en ver.

De laatste foto is mijn favoriet.









De markt van Bac Ha

Bac Ha is de hoofdstad van de Hmong Hoa. Oftewel Bloemen Hmong.
     
Als ik het goed begrepen heb, wordt deze etnische groep niet alleen zo genoemd omdat hun kleren van de meest kleurrijke zijn, maar ook omdat hun cirkelrokken - wanneer je ze helemaal open zou leggen - als een bloem zo rond zijn.
     
Elke zondag trekken ze hun mooiste rok aan. Want dan is het markt. Ook de Zwarte en Rode Dao, de Nhunhg en de Tay trekken dan hun zondagse kleren aan.
    
Op de markt kopen ze vee en landbouwinstrumenten, vers fruit en groenten, handtassen, schoenen en ... nieuwe kleren! Voor buiten- en binnenlandse bezoekers is dit dus dé plek om etnisch textiel te kopen.
    
Ook lokale instrumenten worden verkocht.
     


Wij kopen geen instrumenten. Wel oorbellen voor Jana, een knuffeldraak voor Lukas en twee handgeweven dekens. We proberen dat te doen bij stalletjes die door de lokale mensen worden uitgebaat, en niet door Viet Kinh. De minderheden worden door de hoofdgroep in Vietnam al genoeg onderdrukt. Helaas, de dekens vinden we nergens anders.

Verder kijken we vooral mensen. De paraplu's maken het nog kleurrijker. Sommige zijn net gekocht, het etiketje hangt er nog aan. Uit andere reportages weet ik dat de paraplu's anders tegen de zon gebruikt worden. Dan zouden er dus parasols op de foto's staan.









Het is zondag dus het regent
                 

donderdag 9 juli 2020

Kapitein Lukas




Drie keer raden waar kapitein Lukas ons naartoe vaart.

Of neen, als U de foto's hieronder ziet, moet U maar één keer raden.










µ




Inderdaad. Ha Long, baby!

Als we het niet konden betalen, zo zei onze gids, dan zou hij Lukas houden. De prijzen zijn zo hard gekelderd dat wij ons een private boot konden veroorloven.

We boekten twee nachten en drie dagen tijdens de week, waardoor er ook bijna geen Vietnamese toeristen waren. Lukas voer ons schip ook nog eens behendig langs een minder drukke route. Het leek wel alsof we de hele baai voor onszelf hadden.  



Alleen een beetje verdacht dat Lukas meestal op het dek te vinden was. Aan het kijken, aan het spelen, aan het kijken, aan het lezen, aan het kijken.

De stuurcabine onbemand.





Gelukkig was er ook een echte kapitein.