vrijdag 23 juni 2017

Bomen zijn de beste parasol

En echt waar, een paar dagen tevoren zag ik vanuit mijn raam nog kinderen zitten. Her en der verspreid, rug tegen een boomstam, boek op de schoot. Na een tijdje verzamelden ze onder het gebladerte van mijn persoonlijke favoriet voor een nabespreking in groep.

Lijkt me heerlijk, zo'n leescafé in de natuurlijke schaduw van bomen. Lekker fris, samen lezen.



Die klas komt zo vaak dat kinderen en kippen elkaar al (her)kennen. De volgende keer dat ze van het park hun tijdelijk klaslokaal maken, vraag ik of ze de bevraging naar luwteplekken willen invullen.

donderdag 22 juni 2017

Het is nu officieel: wij wonen aan een luwteplek (altijd al gedacht)

Gisteren in mijn achtertuin...



Vandaag in de krant. En op tv.

Toen ik klaar was met telewerken en het interview nog niet, stapte ik op mijn stoute schoenen naar buiten. Wat schepen Tine Heyse in onze achtertuin stond te doen? Blijkbaar gaat ze samen met deze twee architecten op zoek naar rustpunten in Gent. 'En als ik hier fiets, denk ik altijd: wat moet het op deze plek heerlijk rustig wonen zijn.'

Dat is zo. En ons park is nog maar het begin. Ze organiseert een online bevraging over de favoriete luwteplekken van Gentenaars. Goed idee om die plekken in kaart te brengen, ik denk dat ik elftien keer ga antwoorden. Zoveel rustige plekjes waarvan ik de stad wil vragen om ze te koesteren en te beschermen.

Ik hoop dat U allen meedoet. Voor de rust van ruisende bomen in onze bruisende stad.

woensdag 21 juni 2017

Tah tah taah _ tah tah taah

Van sommige liedjes ken ik de zelfverzonnen tekst op den duur beter dan het origineel. Als ik deze op de radio hoor, dan probeer ik het eerst nog in het Engels. Maar zelfs dan wordt het al snel: in the Year _ of the Tiger _ tah tah taah _ tah tah taah.



Darling, weet je nog?

vrijdag 16 juni 2017

Geen stress, veel succes

Niet dat we hier volop in den blok zitten, de oudste heeft 'maar' grote toetsen. Geen nieuwe leerstof, even opfrissen volstaat. En ook zonder zou ze ongetwijfeld goede resultaten halen.

Toch nemen we het hier heel serieus. Met een planning vol kleur. Op die manier ziet ze in een oogopslag wanneer ze welke toets wil inoefenen. Minstens een keer op voorhand, zodat het de avond voordien alleen herhalen is. Want: 'beter twee keer kort dan een keer lang, mama.'


Veelzeggend hoe ze de quote vertaalde die haar juf meegaf: keep calm and good luck. Zonder voorkennis maakte ze daarvan: 'geen stress, veel succes'. Zo doet ze het. Geen paniek, geen onbegrepen leerstof, geen onverwacht tijdsgebrek. Er kunnen nog altijd veel vriendinnetjes komen spelen. Flexibel verschuift ze soms een onderdeel naar een andere dag.

Ze zit nu in het vierde en het is de eerste keer dat ik die grote toetsen zo nauw opvolg. Weet ze wat ze moet kennen? Heeft ze het juiste schrift mee? Hoe gaat ze dat onderdeel oefenen? Zou ze niet beter eerst werken en dan ontspannen? En eerst oefenen vooraleer ze zich laat opvragen? Wat fout is, nog eens extra doornemen?

Het gaat mij niet om het leren op zich, maar om het leren leren. Dat ze dat zonder echte leerstof alvast kan oefenen. Zodat de blok later kan zijn zoals nu: geen stress, veel succes.

Toch?

dinsdag 13 juni 2017

Groeifeest: the afterparty

De volgende dag. Iedereen had nog zoveel eten over.



Samen een groeifeest voorbereiden is best intensief. Maar op den duur trekken kinderen én ouders vanzelf naar elkaar. Ik heb het bij de oudste al gemerkt: dat blijft nog jaren doorwerken. Een leuke bijkomstigheid van zo'n traject.

vrijdag 9 juni 2017

Groeifeest: op school

En toen werd het ingewikkeld. Na sprong 1, sprong 2, sprong 3, sprong 4, sprong 5 zou sprong 6 het feest op school zou zijn, sprong 7 het eigen feest thuis. Maar op het podium zelf zongen de kinderen ook al tot en met zeven!

Wacht, ik leg het uit met foto's van de generale repetitie. De professionele van het toonmoment zelf zijn nog niet binnen. Wat ik wel al weet: die foto's zullen vol pretlicht zijn, de kinderen hebben zich op hun podium ontzettend geamuseerd. Ze giechelden als ze het zelf grappig vonden, babbelden honderduit of zeiden niets als ze niet wilden, speelden live hun spel en deden het allemaal zo mooi op hun eigen manier.

Hoe dat komt, kan ik nog altijd niet goed vatten. Op school staan ze wel vaker op de planken, maar toch. Misschien omdat dit moment helemaal van hen is? Alles wat gezegd en getoond wordt, hebben ze zelf bedacht, verteld en (mee)gemaakt. Het is hun groeifeest, met hun inbreng. En dus ook elke keer anders. Dit jaar: de Zevensprong met een tijgerthema.

woensdag 7 juni 2017

Sprong 7







Een uitnodiging die helemaal juist zit.
Het aantal stappen klopt. De kleur. Het puntje onder zijn naam.

Welkom op zijn feest.

maandag 5 juni 2017

Sprong 6


't Is gebeurd. Alle dertien zijn ze op een dag tijd een paar centimeters gegroeid.

zaterdag 3 juni 2017

Voor mijn jongetje

Later, mijn jongetje, word je een man,
Later reikhals je als een giraf naar het hoe en het waarom.
Men zal je stempelen als bagage.
Men zal je kwetsen om je wens en je droom.
En jij zal trachten eens en voorgoed te fotograferen
het hoe en waarom van de vrouw
die kantelt in je lakens
die zingt naarmate je ontdubbelt in haar vel.
En nog later, jongetje, wordt
je leven een plakboek.
Maar nog lange niet, nog lange niet.

Hugo Claus schreef dit op de vierde verjaardag van zijn zoon. Aan de vooravond van Lukas' groeifeest denk ik aan de gedachte uit dit gedicht. Morgen vieren we precies deze dubbele gevoelens. Wat wil ik graag dat hij honderd jaar wordt. Met alles wat bij het leven hoort. En wat wil ik hem graag eeuwig vasthouden in het nu.

Dus ga ik morgen ontzettend veel foto's trekken. Echte en mentale.

maandag 29 mei 2017

Sprong 5

En toen gingen we met de trein naar een bos. Het was helemaal niet ver. We waren langer op de trein aan het wachten dan dat we op de trein zaten.

Het was een bos dat ik al ken. Eerst wou ik in de trekkershut slapen, maar mijn mama wou samen met de andere kinderen buiten kamperen en ze heeft beloofd dat we nog eens terugkomen. Dus toen wou ik toch in de tent slapen. Ik heb niet geholpen om de tenten op te zetten, ik ben onmiddellijk gaan spelen. Het is een heel leuk bos.






Toen gingen we eten. Hotdogs. De mijne was vegetarisch en dat was niet zo lekker.

Daarna deden we kampvuur met marshmallows en dat was wel lekker. Alle denappels die we in de bewaarzakken van onze slaapzakken hadden verzameld, gooiden we in een keer op het vuur. Toen was er wel veel rook.


De volgende dag gingen we terug naar huis. Iedereen had zijn stokken mee. Ik had een stok die maanafremmer was. Mijn scherpsleutel ben ik verloren, maar ik ga een nieuwe zoeken. Het was heel leuk.

Groetjes, Lukas.