dinsdag 19 maart 2019

Seizoen 7, aflevering 8

Sinds wij hier wonen, denkt Netflix dat wij Vietnamezen zijn. Wij krijgen niet langer Nederlandse ondertitels, wel Chinees en Koreaans als we dat willen. En Engels voor slechthorenden.

Meestal kiezen we voor die laatste optie. Audiodescriptie helpt bij weinig courante woorden of zinnen die te rap uitgesproken worden. We zien [footsteps] of [dramatic music], onder een huilbui soms iets vreemds als [howling].  

Maar niets zo bevreemdend als de ondertitels in Friends, seizoen 7, aflevering 8.  

The one with the stain had evengoed The one with the Dutch course kunnen heten. Ik toon U een compilatie van de scènes waarin Nederlands gesproken wordt.



En dan nu de ondertitels.


Waarna Ross in ijltempo Nederlands leert en tot zijn verbazing ontdekt dat Gunther die taal spreekt. We hebben erover gediscussieerd, of de acteur een native speaker zou zijn. Ik denk van niet. Wel een Hollands accent. En een ezel die auditief omgezet wordt. 


En dan wordt de barman boos. 'Jij hebt seks met ezels', zegt Gunther tegen Ross. De ondertitels maken er iets helemaal anders van. Zo erg zelfs dat Gunther zichzelf beledigt.

(De man achter het legendarische zinnetje had trouwens nooit gedacht dat dit in het script zou blijven staan. Maar het werkt wel, Ross snapt dat het niets goeds kan betekenen. 'Damn it!')



Desondanks probeert Ross dat Nederlands dapper verder. Het allerlaatste woord van seizoen 7, aflevering 8 is ezels. Opnieuw in die rare spelling. 



maandag 18 maart 2019

Uitzoomen


Ik dacht dat dit het was, de tunnels, stortemmers en glijbanen het hele waterparadijs. Maar dit was maar een klein onderdeel. Nummer 3.


Kijk eens op de kaart, nummer 3 is gewoon het ploeterbad. Ik deed nummer 5! Ik! Bang van meer dan twee bliksems! Nummer 5!

Omdat een Vietnamees koppel gevraagd had of we mee de zwemband wilden volmaken. Als locals mij iets in hun beste Engels vragen, doe ik dat.

Met vier in het rubberbootje. Als ik de trap naar de glijbaan al hoog vond, de glijbaan zelf meer dan spannend steil naar beneden en dat bootje een bij voorbaat verloren speelbal in die reusachtige trechter, dan maakten de veiligheidsinstructies het nog erger.

Onze voeten in elkaar haken. Niet loslaten. Vooral niet loslaten.

Na nummer 5 had ik zo veel grenzen overschreden, dat ik in de rest van het themapark alleen nog maar op de paardendraaimolen wilde. Nummer 47.


vrijdag 15 maart 2019

Junior Tech Club

Als hij met 'homework, mama!' thuiskomt, pols ik altijd. Voor school of hobby's? Deze term - de periode tussen twee schoolvakanties - op het programma: voetbal, vechtsport en Junior Tech Club.

De filmpjes die hij voor zijn club moet (mag) programmeren gaan altijd voor op spellinglijsten en de tafels van vermenigvuldiging.

Figuurtjes aanduiden. Commando's ingeven. Tijdslijn bepalen. Muziek uitkiezen. Tekstballonnen ontwerpen. Bewegingen coördineren. Hij is er uren mee bezig.
 


'Dit vind ik echt leuk! Voetbal eigenlijk niet zo.'

Waarom ik daar dan elke week langs het veld sta?
'Omdat de jongens tijdens de speeltijd altijd voetballen. Ik wil kunnen meedoen.'

Goede strategie. Want de jongens op school zijn echte voetballers. Met O-benen en te veel show als ze op het gras vallen. 'Maar dat wil jij dus niet worden?'

'Neen. Ik wil Lego speelgoedbouwer worden of computerspelletjes ontwerpen.'

Oef.
      

donderdag 14 maart 2019

Andere jongens

'Hou oud ben je nu, tien? Ik wil je niet beledigen, jongen, maar kijk: er zijn voetballers, en er zijn -.' Hij wrijft met zijn middelvinger over zijn duim en probeert een woord in de lucht te vinden. 'Er zijn -.' Uiteindelijk laat hij zijn armen langs zijn lichaam vallen, en schudt eens met zijn schouders. Hij komt niet verder dan: 'Andere jongens.'

Uit Dani Bennoni.

Het boekje van Bart Moeyaert past makkelijk in mijn handtas. Ergens tussendoor heb ik altijd graag iets te lezen. Het lijkt bijna gepland toeval, dat ik net deze woorden aan de rand van het voetbalveld lees.

Ik kijk naar hoe mijn jongen van acht met zijn iets te grote sportschoenen over de grasmatten rent. Een beetje houterig. Eerst mist hij de bal, daarna de goal.

Kleine kans dat ik met die andere voetbalmoeders op weekend ga. Want zo werkt dat hier. Voor een wedstrijd vliegen vaak hele ploegen naar Hanoi of Ho Chi Minh Stad. Vrijdagavond vertrekken de junioren, zondagavond zijn ze terug. 

Gelukkig zijn er ook andere jongens.
     

woensdag 13 maart 2019

Voetbalmoeder

Truitjes wassen doe ik niet. Naar een wedstrijd van de junioren heen en weer vliegen ook al niet. Voorlopig toch. Ik had namelijk ook gezegd dat ik nooit aan de zijlijn van een voetbalveld zou staan ... En zie nu waar ik elke week te vinden ben.

zondag 10 maart 2019

Uitdaging

Toeval of niet, in 2019 speelt De Mol in Vietnam. Zogezegd zonder mol, maar kijk maar eens naar dit gesprek van drie maanden geleden. Het prentje erboven kan ik U helaas niet tonen. 


vrijdag 8 maart 2019

Vijf: (film) tonen

En toen dachten we zo: vrijdagavond tonen we op school alle posters van de kinderen en daarna een film. Hmmmmm. Wat past op Internationale Vrouwendag bij popcorn? Wat draaien we na een week wetenschappen en feminisme?

Hidden Figures, het vrij onbekende maar waargebeurde verhaal van drie briljante vrouwen.

De kinderen gaan dat verhaal vanavond in het Afro-Amerikaans moeten volgen, een accent dat we hier nog niet zo veel gehoord hebben. Dus bekeek ik op voorhand de trailer met hen. 


      

Let me ask you... If you were a white male, would you wish to be an engineer?
Mary Jackson: I wouldn't have to. I'd already be one.

In die quote zit de essentie van de hele film, legde ik uit. Of ik weer ga moeten wenen, willen zij vooral weten. Natuurlijk.

Maar U misschien ook wel? 
        

donderdag 7 maart 2019

Vier: mouwen opstropen

'Bijna Internationale Vrouwendag!' reageer ik op het bericht over de vrouwelijke wetenschappers. 'Het zou leuk zijn als de meisjes op school een portret met hun eigen girlpower konden maken.'

Een paar leerkrachten en ouders steken hun duim op. Zo komt het dat de meisjes deze week zichzelf tekenen en de jongens een vrouw waar ze naar opkijken. Een wetenschapster, een politica, een activiste, een zakenvrouw, een kunstenares, een muzikante, een schrijfster, hun zus, hun (groot)moeder.

'Geef je zoon een foto van zijn heldin mee!' vragen we aan de ouders. En omdat zo'n oproep altijd beter werkt met een prentje erbij, deze Vietnamese variant op 'We can do it' van Howard Miller. 

Bijhorend filmpje toont vrouwen helaas weinig geëmancipeerd ...

Zo komt het dat ik deze week elke dag rond lunchtijd naar school fiets. Ik eet en teken mee in de kantine. We zitten al bijna aan honderd posters waar de girlpower vanaf spat.
       

woensdag 6 maart 2019

Drie: gratis posters

Nadat ze de dochter in Meisjes en Wetenschap zag lezen, krijg ik op de ouderpagina van school bericht van een medemoeder. 'Hier een link naar posters van vrouwelijke wetenschappers. Je dochter kan zich trouwens helemaal op die website van Mighty Girl laten gaan.'

Nieuwsgierig klik ik door naar 's werelds grootste verzameling voor slimme, zelfzekere en moedige meisjes. Ik ontdek boeken en films met sterke vrouwelijke (hoofd)personages, muziek en speelgoed.

Jurken met ridders en draken, Wonder Woman capes, vrouwelijke T-shirts met het getal pi. Een pakket waarmee je een eenhoorn robot kunt bouwen en Lego-meisjes met een elektrische gitaar en een skatebord. Een cowgirls kleurboek en Locomotief Rosie als alternatief voor Thomas Trein.

Oh, en Barbie die kiest voor een carrière in wetenschappelijk onderzoek en ruimtevaart. Want zo zit dat nu eenmaal in elkaar: sterke vrouwelijke rolmodellen tonen meisjes meer mogelijkheden en zijn daarom zo hard nodig. 

'Als ze het niet kan zien, kan ze het niet worden' is ook het idee achter de posters van vrouwelijke wetenschappers. Kernboodschap: meisjes kunnen in de exacte, medische en computerwetenschappen om het even wat bereiken!

Mijn collage van de posters van vrouwelijke wetenschappers. Posters gratis aangeboden door Mighty Girl en Nevertheless, een (Engelstalige) podcast voor kinderen over girlpower en/in technologie 


dinsdag 5 maart 2019

Twee: meisjes & wetenschap








Na de wetenschapsbeurs midden in het schooljaar tijd voor wat historisch perspectief. Komt de dochter op een doordeweekse dinsdag thuis met het levensverhaal van Mary Anning.

'Als je dat in het Nederlands wil lezen, dan vind je het ongetwijfeld in Meisjes en Wetenschap,' zeg ik. Ze bladert naar pagina 17 en leest hoe de fossielenjaagster op 12-jarige leeftijd het eerste volledige skelet van een ichtyosaurus ontdekt. De eerste ooit! Tot dan wist nog niemand van het bestaan van dinosaurussen af!

De dochter vindt het een ongelooflijk straf verhaal. Ze bladert verder naar primatologe Jane bijna-Gorilla's-in-the-Mist Goodall, kosmonaute Valentina eerste-vrouw-in-de-ruimte Tereshkova en dan terug naar fysica en chemica Marie met-haar-eigen-TED-talk Curie en de eerste vrouwelijke wetenschapper ooit: Hypatia.

'Geweldig boek, mama!' Sindsdien leest ze op school, op het strand, op restaurant over werk en leven van 50 vrouwelijke wetenschappers die met hun bevindingen onze wereld blijvend beïnvloed hebben.