vrijdag 17 mei 2013

Moederdag

Oh ja, deze wilde ik ook nog hebben in mijn blogarchief...

Na een intensieve speurtocht - opgezet door Jana, alleen al daarom moest ik innerlijk zo hard glimlachen - kreeg ik groene cadeautjes. En versjes.

Die versjes. En hoe ze dat opzeggen. Trots en tegelijk geconcentreerd om zeker de tekst goed te hebben. Met een intonatie waarin je het samen leren opzeggen in de klas hoort doorklinken, maar ook iets van hun blijdschap omdat het vandaag feest is. Met bewegingen om alle lieve woorden te onderstrepen. (Lukas moest kusjes uit zijn mouw schudden - hoe hij dat handjes zwierde!) Die versjes, dat is van het schoonste dat er is.





Iets praktisch (dat ik binnenkort aan onze tuintafel hoop te kunnen gebruiken - komaan, zomerbries!!) en iets moois. Met dat portret van mijn twee elfenkindertjes (dat momenteel volgens niet mis te verstane instructies op mijn nachtkastje staat) heb ik nu ook een beetje kunst in huis.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen